سلام. عذرخواهی می کنم که دیر به دیر به روز میشم. آخه مدارس شروع شده و من هم درگیر درس هستم و خیلی هم هنر کنم، هر هفته یا ۲هفته یکبار به روز کنم!

قرار بود که از وضعیت آلودگی نوری مشهد و از سفری که چند وقت پیش به اونجا داشتم براتون بنویسم و چند تا عکس هم بذارم که متأسفانه نتونستم عکس های زیادی بگیرم، اما همون چندتا هم خودش خیلیه!

اول یه سؤال دارم: کی گفته که آسمون تهران، آسمون فاجعه ست؟! البته می دونم که آقای ناظمی به این مطلب اشاره کردن و البته اون هم بر اساس دسته بندی های علمی بوده، اما قابل ذکر است که این دسته بندی کاملاً اشتباهه! اگه آسمون تهران، از دسته ی آسمون های فاجعه به شمار میره، نتیجه می گیریم که این دسته بندی، به یک دسته و گروه جدید به نام " آسمون کو؟! " هم احتیاج داره!

به جرأت تمام می تونم بگم که آسمون مشهد اصلاً دیده نمیشه!! بعد از گذر از جنگل گلستان، آسمون شب فوق العاده بود؛ طوری که من اصلاً دوست نداشتم از دیدن اون دست بکشم، اما همین که وارد حوزه ی استحفاظی خراسان رضوی میشی، انگار ه وارد یه جایی خیلی پایین تر از سطح زمین شدی که آسمون نداره!

من در طول ۳ شبی که در مشهد بودم، فقط ۳ جرم نورانی توی آسمون دیدم؛ یکی مشتری، یکی دنب و اون یکی هم نمی دونم چی بود! اصلاً شاید ستاره نبود!!

وحشتناک ترین قسمت شهر مشهد از لحاظ آلودگی نوری، منطقه ایست که حرم در اون قرار داره. من نمی دونم واقعاً اون همه نورپردازی لازمه؟ اما نکته ی قابل توجه اینکه در یکی از همین خیابون های منتهی به حرم از نوعی سرپوش استفاده شده بود که میزان اتلاف انرژی از طریق اتلاف نور آن، به صفر میل می کرد و این خیلی خیلی جالب بود. فکر می کنم، این خیابون تنها خیابون استاندارد از لحاظ نورپردازی توی ایران باشه!

درهرحال، ما یه خیابون استاندارد بیشتر نداریم و باید اونها رو افزایش بدیم.

آسمونتون پرستاره و تاریک ، تا اعماق راه شیری

حرف اول: سلام ... حرف دوم: خیلی خیلی ببخشید که بعد از ۱۲ روز دارم می نویسم!   حرف سوم: باز شدن مدارس و مهرماه و برگشتن پشت نیمکت ها و یا حداقل بازگشت به خاطرات دوران نیمکت نشینی رو به همه تبریک می گم.

ظاهراً اتفاقات خیلی مهم و قابل توجهی رخ نمی ده! بعد از اون بار که گفتم که انگار هرچی در مورد آلودگی نوری بنویسی، بازم در موردش یه مطلب پیدا میشه، به طرز معجزه آسایی هیچ مطلب اساسی و مهمی برای بحث در مورد آلودگی نوری پیدا نمی کنم!!!

الآن هم که همه درگیر درس و مشق هستند و فکر نمی کنم کسی حوصله ی ایجاد آلودگی نوری رو داشته باشه، مخصوصاً که ماه مبارک رمضان هم هست و هیچ کس نای کار کردن نداره!

اما فکر کنم که بعد از عید سعید فطر با دست پر بیام سراغتون! چون اصولاً مسئولین ما عادت دارن با شروع مناسبت های مذهبی یا ملی، تن و بدن ما و دوستان ضد آلودگی نوری رو بلرزونند!!!

البته امیدوارم که این عید سعید، به همه ی هموطنان و مسلمانان عزیز خوش بگذره، اما باور کنید بدون نورپردازی های آنچنانی هم میشه این عید رو پشت سر گذاشت. من این عید رو احتمالاً، اگه خدا بخواهد، مشهد هستم. سعی می کنم براتون هم از نورپردازی های افتضاح عکس بذارم و هم از اون خیابون منتهی به حرم که نورپردازی واقعاً اساسی و صحیحی داره.

فکر می کنم آسمان، کماکان در انتظار یک انقلاب نورستیزانه از طرف ما انسان ها باشد. آسمان هیچ وقت ما را منتظر نمی گذارد، آسمان را منتظر نگذاریم.

آسمونتون پرستاره و تاریک، تا اعماق راه شیری     /      عید خوبی داشته باشید.

آلودگی نوری چیست؟

شاید تا به حال این جمله به گوش شما نرسیده باشد ولی این مسئله یا بهتر بگویم، این معضل همه جا هست ولی ما آن را درک نمی کنیم و نمی بینیم.

به نظر من آلودگی نوری استفاده بی رویه از نور در زمانی که نیازی به آن نیست، است و این عمل موجب اتلاف انرژی و عواملی که بعدها برای انسان ها و حیوانات خطر ساز خواهد بود می شود.

یک مثال برای کسانی که دوست دارند با کامپیوتر کار کنند: انسان در طول روز در معرض تابش نور خورشید قرار می گیرد که باعث می شود انسان توانایی دیدن اجسام و اشیای اطراف خود را داشته باشد و به فعالیت های روزانه ی خود رسیدگی نماید و بدن انسان نیازهای خودش را برطرف کند؛ مانند جذب بعضی از ویتامین ها که این عمل در گیاهان و حیوانات هم صدق می کند.

تابش نور یک میزان خواصّی است که خدا آن را برای مخلوقاتش تعیین کرده است که این میزان تابش از طلوع آفتاب تا غروب آفتاب تعیین شده، که اگر انسان بیش از این میزان در معرض تابش نور، بخصوص نورهای مصنوعی قرار بگیرد، این امر باعث خستگی مفرط چشم ها و مغز می شود و سردرد های پی در پی و در نتیجه تضعیف قدرت تفکر را در بر دارد که فرد را در طول زمان دچار افسردگی و رنگ پریدگی و به هم خوردن ساعت بیولوژیکی بدن می سازد.

بهترین راه برای جلوگیری از این مشکل استفاده از کامپیوتر در طول روز است که هم کمتر در معرض تابش نور مصنوعی قرار می گیریم و هم مشکلاتی که به آن اشاره شد برای ما پیش نمی آید. حتی می توانیم در مصرف برق صرفه جویی کنیم. چون در طول شب برق بیشتری مصرف می شود و بهترین زمان برای استفاده از برق در طول روز می باشد.

البته ناگفته نماند که این آلودگی نوری فقط از کامپیوتر های داخل خانه نیست، منشأ های زیادی دارد که باید با کمک و همیاری عمومی از آن جلوگیری کنیم.

 آلودگی نوری در شهر های ما

باید بگویم که بیشترین آلودگی نوری در داخل شهرها و خیابان های ما وجود دارد و یکی دیگر از عوامل آلودگی نوری پراکندگی بیش از حد نور در فضاهای باز است. مانند خیابان های داخل شهر و کوچه ها که این معضل نظر هیچکس را به خودش جلب نکرده است؛ حتی شهرداری ها که می توانند این مشکل را خیلی راحت حل کنند و باعث صرفه جویی زیادی در مصرف برق شوند تا دیگر روزانه برق خانه ها تا دو ساعت قطع نشود.

برای این مشکلات هم می توانم مثال هایی بزنم:

اگر شهر داری لامپ هایی را که در خیابان و کوچه های شهرمان قرار داده را در ارتفاع نسبتا بیشتری با زاویه ی 0 درجه ( یعنی سطح لامپ موازی با سطح خیابان ) قرار می داد، هم نور کافی را فراهم می کرد و هم جلوی هیچ خانه و مغازه ای چراغی روشن نمی شد و یا خودرو ها دیگر برای دیدن جلوی خودشان چراغهایشان را روشن نمی کردند. همه ی این عوامل باعث پراکندگی نور به سمت آسمان می شوند و غیر از مصرف بی رویه در انرژی، موجب می شود که ما آسمانی پر ستاره و تاریک هم نداشته باشیم.

امیدوارم کسانی که طرفدار آسمان تاریک و پر ستاره هستند با من موافق باشند و آسمان را در جهت خودنمایی بیشتر یاری دهند.

به امید آن روزی که تمامی  ستارگان کهکشان راه شیری در چشمان ما بدرخشند.

نمی دونم این آلودگی نوری چقدر گسترده ست که هرچقدر هم در موردش بنویسی، بازم یه چیزی می مونه که هنوز نگفتی! قبلاً در مورد اثرات آلودگی نوری بر هستی، مخصوصاً روی اتلاف انرژی، خیلی صحبت کردیم. اما یکی از اثرات، جای صحبت بیشتری داره! اتلاف انرژی رو نمی گم! ایندفعه دست از سر این اتلاف انرژی ورداشتم! منظورم اثرات آلودگی نوری بر روی آسمان شب پرستاره ست!

روز دوشنبه ی هفته ی پیش، من به همراه انجمن نجوم گنبد آسمان و با سرپرستی آقای آتیلا پرو به یکی از تپه های حومه ی شهر (آق امام) رفتیم. ساعت ۱۲ ظهر حرکت کردیم و ساعت ۱۲:۳۰ کار رصد رو شروع کردیم. غبار آسمون که اعصاب همه رو بهم ریخته بود... آسمون کاملاً سفید شده بود و ماه اصلاً دیده نمی شد که بالاخرعه نزدیک ساعت ۲:۳۰ بعدازظهر، هلال رو از طریق دوربین دوچشمی دیدیم.

اما بدتر از همه موقع غروب بود! ما می خواستیم تغییر مکان بدیم که بتونیم هلال ماه رو نزدیک افق ببینیم اما ۱۰ تا مکان رو دیدیم تا بالاخره تونستیم یکیشو انتخاب کنیم! آخه این آلودگی نوری باز هم دنبال ما راه افتاده بود! باور کنید تمام چراغ های شهری دیده می شدن، اما زهره اصلاً دیده نمی شد!

چند سال پیش، همه ی منجمان و رصدگران آسمان شب، با آلودگی نوری مشکل داشتند اما چون تا اون زمان مسئلهی آلودگی نوری مطرح نشده بود، هیچ کدوم از اونها اطلاعی نداشتن که قضیه چیه! اونها فقط از وجود نور اضافی شکایت داشتند. بعد از مطرح شدن مبحث آلودگی نوری، دریچه ای به روی منجمان باز شد که بتونن این شکایت خودشون رو مطرح کنن. ( خدا پدر اون کسی رو که آلودگی نوری رو مطرح کرد، رحمت کنه! اگه خودش هم فوت کرده، نور به قبرش بباره! )

اصلاً مطرح کننده ی بحث آلودگی نوری منجمان بودن که این همه سال عذاب کشیدند و هیچ بر زبان نراندند تا باعث رنجش و آزار دیگر کسان نشوند! اما نمی توان همیشه سکوت اختیار کرد، و اگرنه همه ی انسان ها غم باد می گرفتند و از غصه به رحمت ایزدی می پیوستند!

برخی ستاره ها با قدر ۵/۲ - باید در آسمان معمولی دیده شوند، اما گاهی تا قدرهای بالاتر هم دیده نمی شوند! این یعنی همان فاجعه ای که در انتظارش بودیم. اگر کاری نکنیم تا چند سال دیگر، همین ۴ و ۵ ستاره ای که در آسمان شب خودنمایی می کنند هم محو خواهند شد.

این خیلی غم انگیز است که آیندگان این کره ی خاکی بی آسمان سر کنند!

آسمانتان تاریک و پرستاره ، تا اعماق راه شیری

۱- روزه و نمازهای همه قبول ایزد منان.  ۲- ببخشید که دیر شد!  ۳- با همه ی این اظهارات و این حرفها، روز اول ماه مبارک، برق های شهر ما قطع شد!  ۴- سالی که نکوست از بهارش پیداست!

امروز، یعنی ۱۲ شهریور ماه، یعنی همون اولین روز ماه رمضان، توی روزنامه ی جام جم خوندم که وزیر نیرو گفتن که در ماه مبارک رمضان هیچ خانه ای با مشکل قطعی برق مواجه نخواهد بود... .اما جام جم به بهترین نحو، این قضیه را تحلیل کرده است! متن زیر از روزنامه ی جام جم نقل شده است:

" همزمان با فرارسیدن ماه مبارک رمضان، روند خاموشی های برق ادامه دارد و ظاهراً قرار نیست وعده ی وزارت نیرو، برای کاهش خاموشی ها حتی در این ماه نیز محقق شود.

به گزارش خبرنگار ما، وزیر نیرو چندی پیش وعده داد که خاموشی های برق از اول شهریور و با آغاز ماه مبارک رمضان کاهش یابد و حتی به صفر برسد، اما تاکنون شواهد موجود حاکی از تحقق نیافتن این وعده است. به طوریکه در برخی مناطق تهران و کشور گزارش می شود، نوبت های خاموشی به جای ۴ ساعت در شبانه روز به ۶ ساعت نیز افزایش یافته است و جداول اعلامی خاموشی نیز چندان از سوی شرکت های توزیع رعایت نمی شود. جالب این است که مثلاً در تهران و مراکز استان ها، شرکت های توزیع نیروی برق جداول هفتگی خاموشی ها را همچنان اعلام می کنند و برای این هفته که امروز نخستین روز ماه مبارک رمضان است نیز این جداول اعلام شده و معنی آن نیز این است که خاموشی ها بدون توجه به وعده ی وزیر تداوم خواهد یافت. البته همان زمان که وزیر نیرو چنین وعده ای را اعلام کرد، بسیاری از کارشناسان متعجب شدند با توجه به کدام پشتوانه چنین چیزی امکان پذیر است؟!! "

این متن ادامه دارد و حتی در جایی گفته شده است: "حمیدرضا صالحی، مدیر سندیکای صنعت برق ایران اعلام کرده است که شاید این خاموشی ها تا زمستان ادامه پیدا کند. "

من واقعاً نمی فهمم که آقای فتاح با کدوم منطق این قول رو به مردم دادن؟! آخه مگه میشه وزیر یک وزارت خونه از وضعیت حوزه ی مسئولیتیش بی خبر باشه؟! من و شما که شهروندیم می دونیم، ایشون رو دیگه نمی دونم... .

در ضمن، یه فراخوان توی وبلاگ آقای میرزاخلیل درج شده، حتماً برید و بخونید... .

http://aloodeginoori.blogfa.com

آسمونتون پرستاره و تاریک ، تا اعماق راه شیری

۱. سلام    ۲. عذر می خوام که چند روزی وبلاگ رو به روز نکردم. مسافرت بودم و به اینترنت هم دسترسی نداشتم.    ۳. همه ی اعیاد گذشته رو به همتون تبریک می گم.    

و اما مهمتر از همه عید نیمه ی شعبان بود که هر ساله در ایران با شکوه بسیار در همه ی شهرها برگزار می شود. امسال هم برگزار شد که البته در بعضی نقاط ایران باشکوه تر بود! اگر مطلبی را که آقای میرزاخلیل در مورد همین اعیاد ماه شعبان، در وبلاگشون نوشتن بخونید، بیشتر تفاوت ها رو خودتون متوجه می شید. من تمام این چند روز عید رو در لاهیجان گذروندم. لاهیجان یکی از شهرهای بزرگ و توریستی و شلوغ استان گیلانه که هرساله در این موقع از سال پر از مسافر میشه.

وقتی که در مورد قطعی های برق پرسیدم، متوجه شدم که داستان هنوز هم ادامه دارد ! جالب تر از همه این بود که تمام خیابان های شهر پر از نورهای مصنوعی و پرتوهای لیزر بود! من واقعاً متعجبم از مسئولین اداره ی برق شهرستان که با ادامه ی جریان قطعی های برق، باز هم اجازه ی هم چنین کاری رو به خودشون می دن.

در هر صورت، من فکر می کنم که تصویب اون همه لایحه و قانون و تبصره هیچ فایده ای نداره و نخواهد داشت تا زمانی که مسئولین، خودشون شروع به پیروی از همه ی این قوانین کنن. وقتی مردم می بینن که تمام شهر رو نورپردازی می کنن به اسم زیبایی، دیگه هیچ انگیزه ای ندارن برای ادامه ی صرفه جویی. من، اصلاً به ضرب المثل معروف " خواهی نشوی رسوا ، همرنگ جماعت شو " اعتقاد ندارم. اما ظاهراً شهرداران محترم در کلیه ی شهرستان های ایران زمین آریایی، به این جمله اعتقاد دارند که همه دارند مثل هم عمل می کنند!

باز هم آسمونتون پرستاره و تاریک ، تا اعماق راه شیری

حتماً خبر برگزاری مسابقات رصدی صوفی را که به مناسبت بزرگداشت صوفی رازی برگزار می شود و روندی شبیه به ماراتن مسیه دارد را شنیده اید. این مسابقه در شهریور ماه، در استان سیستان و بلوچستان برگزار می شود، یعنی جایی تقریباً هم عرض با جایی که صوفی رازی رصدهای خود را در آنجا انجام می داد. اما می شد این مسابقات را در جایی بسیار نزدیک تر به رصدگاه جناب صوفی برگزار کرد که رصد اجرام فهرست شده برای اولین بار توسط جناب صوفی رازی بسیار راحت تر باشد. اما نشد! برگزار کنندگان این مسابقات، مکان های بسیاری را بررسی کردند، اما به دلیل وجود آلودگی نوری در بسیاری از مکان ها، امکان برگزاری مسابقه در آن مکان ها لغو شد. آلودگی نوری دارد کم کم برای مسئولین برگزاری مسابقات هم دردسر ساز می شود!

این ها فقط بخشی از مشکلات مسئولین برای انتخاب مکان برای برگزاری مسابقات صوفی بود، اما ماراتن مسیه نیز هر ساله تقریباً با همین قیل از مشکلات مواجه است! چند سال است که ماراتن مسیه در کاروانسرای قصر بهران در پارک ملی کویر برگزار می گردد. امسال قرار بود که محل برگزاری این مسابقات به روستای مصر در نزدیکی اصفهان تغییر کند که بنا به دلایلی نشد. اما از عکس هایی که دیدم و نقل هایی که از رصدکنندگان شنیدم، فکر می کنم که باید کم کم قید این کاروانسرا را نیز بزنیم و مسئولین باید به فکر مکانی تازه و با امکانات کاروانسرای قصر بهرام برای رصدگران سال بعد باشند!

شاید سخت باشد باور کردن این که آسمان کویر هم به آسمان شهرهای ما شبیه شده باشد، اما این واقعیت دارد که کاروانسای قصر بهرام دیگر به تاریکی قبل نیست... . این کاروانسرا در بین بسیاری از گردشگران شناخته شده است و هرآنجا که انسان پای بگذارد، تغییراتی مطابق میل انسان رخ خواهد داد. کویر نه تنها دیگر تاریکی پیشین خود را ندارد، بلکه اکنون هوای خشک و بدون رطوبت خود را نیز از دست داده است! همین امسال، شروع ماراتن، چند ساعتی به تعویق افتاد... چون هوا ابری بود!

مسئولین در این مورد دو راه بیشتر ندارند: ۱- پاکسازی مکان های سابق رصدی مانند کاروانسرای قصر بهرام   ۲- یافتن رصدگاه های جدید و بردن آلودگی نوری در آن مکان (!)

امیدوارم هرچه سریع تر مسئولین تصمیمی منطقی در این خصوص بگیرند و تصمیم گیری را به وقت اضافه نکشانند !!!

آسمانتان پرستاره و تاریک ، تا اعماق راه شیری

همه ی مشکلات ما از جایی شروع می شود که مردم نمی دانند چگونه از یک وسیله استفاده کنند... . یکی از مشکلاتی که همین تابستان با آن دست به گریبان هستیم، قطعی های متداوم برق است. توضیح دادم که چرا به اصناف تذکری مبنی بر کم کردن میزان مصرف داده نمی شود. حالا که تذکر نمی دهند چرا ما خودمان رعایت نکنیم؟! در زیر آمارهایی از میزان اتلاف انرژی در یکی از خیابان های تهران  (سهروردی) در اختیارتان قرار خواهد گرفت که حاصل اندازه گیری ها و محاسبات آقایان سید حامد میرزاخلیل و سید محمدمهدی میرزاخلیل است. خواندن این آمارها برای بیماران قلبی و عصبی اصلاً توصیه نمی شود!!!

o روشنایی معابر:
طبق آمار ارائه شده در سایت آمار وزارت نیرو در سال 1384، 4.305.000.000 Kwh مقدار برقی است که وزارت نیرو برای روشنایی معابر به فروش می رساند. از طرفی بسته به نوع سرپوش هر روشنایی که وظیفه هدایت پرتوهای نور لامپ را برعهده دارد هر سرپوش نامناسب از 30% تا 40% اتلاف انرژی را دربر دارد. با احتمال اینکه اکثریت این سرپوشها از نوع لاکپشتی (نه تلسکوپی) بوده و البته بجز آلودگی خود حباب سرپوش، با اعمال حداقل این اتلاف یعنی 30% به رقمی معادل 1.291.500.000 Kwh می رسیم. یعنی این رقم را صرف روشن کردن آسمان ک

روشنایی معابر
نوع مصرف	مقدار مصرف	معیار	درصد اتلاف	مقدار اتلاف	معیار	مقدار اتلاف(تومان)
فروش انرژی برق	4.305.000.000	Kwh	30%	1.291.500.000	Kwh	90.405.000.000
تعداد چراغ روشنایی معابر	6.370.000	عدد	30%	1.911.000	عدد

o روشنایی فضای داخل منازل:
از   برق کل کشور که صرف روشنایی می شود 69%(یعنی سالانه 7 میلیارد کیلو وات ساعت، معادل 13 میلیون بشکه نفت به مبلغ 62 میلیارد تومان) آن در منازل استفاده می گردد. اگر هر خانواده فقط یک لامپ 100وات از مصرف خود بکاهد در سال 1 میلیارد kwh برابر 2.7 میلیون بشکه نفت و 12.87 میلیارد تومان در مصرف برق روشنایی کشور صرفه جویی می شود.

o پیمایشی در تهران:
خیابان سهروردی تهران یکی از بزرگترین و اصلی ترین خیابان این شهر از لحاظ نقل و انتقالات مسافران شهری است. این خیابان در دو مقطع توسط دو خیابان اصلی دیگر بنام عباس آباد و مطهری قطع می گردد.
   پیمایشی از ابتدای خیابان سهروردی شمالی(پل سید خندان) تا تقاطع عباس آباد و سهروردی انجام گرفت که بموجب آن 22 عدد لامپ گازی با میانگین 400 وات مصرفی و 26 عدد لامپ معروف به خیاری 550 وات (متال هالاید) در بیرون فضای مغازه های این خیابان، دقیقاً در جلوی درب آنها پرتوافشانی می کرد که همه آنها خیرگی را  برای عابرین بدنبال دارد.(رجوع به مقاله خیرگی در همین سایت)
   جمعاً با احتساب 4 ساعت کاری هر لامپ در هر شب، 92  Kwh مصرف انرژی برق این قطعه از خیابان است و با ضرب این مقدار در 26 روز کاری 2392 K--wh  در ماه و برای 1000 معبر مشابه در تهران رقمی معادل 2.392.000 Kwh اتلاف انرژی را شاهد هستیم. اگر بخواهیم این مقدار را برای واحد های تجاری به ریال محاسبه کنیم 92 Kwh را در 70 تومان(به ازای هر Kwh) ضرب کرده که به 6440 تومان رسیده و برای 26 روز کاری 167440 تومان و به ازای 1000 معبر مشابه در شهر تهران ره رقم  167440000 تومان می رسیم.
   اما این آمار در حالی است که بیشترین کسبه خیابان سهروردی شمالی را دکورات ها و کابینت سازان تشکیل می دهند که بدلیل تزئینی بودن ماهیت کارشان بیشتر سعی درنورپردازی فضای داخل مغازه دارند. اما معضل استفاده از لامپ های قوی را عمدتاٌ در میوه فروشی ها، سوپر مارکتها، بقالی ها و اغذیه فروشی ها شاهدیم. واضح است با آمار گیری از خیابان هایی که تعداد چنین مشاغلی درآن افزون است آمار پیش روی شما چندین برابر آن خواهد شد.

نمونه هاي استفاده غير استاندارد از نور در بيشتر كوچه و خيابانهاي كشورمان به كرات به چشم مي‌خورد. ميزان شدت روشنايي كه بطور متوسط در فاصله 2 متري لامپهاي بخار جيوه يا بخار سديم 400 وات بدون حباب يا شيشه محافظ به وجود مي‌آيد با در نظر نگرفتن اثرات ساير منابع نور, اين ميزان حدود 650 و 1350 لوكس است كه به تنهايي 6/2 و 4/5 برابر ميزان استاندارد روشنايي در كارهاي نيمه دقيق يعني 250 لوكس مي‌باشد.

o معادلات تولید انرژی:
به طور متوسط0.47  تن ذغال سنگ برای تولید 1000 کیلووات برق لازم است. بنابراین یک تن ذغال سنگ 2100 کیلو وات برق تولید میکند و1.8 بشکه نفت خام برای تولید، 1000 کیلووات برق نیاز است. پس یک بشکه نفت خام  556 کیلووات برق تولید می کند. بنابراین برق هدر رفته مساوی است با6 میلیون تن ذغال سنگ هدر رفته (باران اسیدی و آلودگی هوا را نیز اضافه کنید) یا 23 میلیون بشکه نفت خام.

امیدوارم حداقل ، فقط به اندازه ی چند ثانیه به تمامی آمارهایی که دیدید توجه کنید... حالا یک بار دیگر آنها را مرور کنید و تصمیم نهایی خود را بگیرید... . امیدورام سازمان وزارت نیرو دیگر هرگز در عمر خود با چنین آمارهایی مواجه نشود!

آسمانتان پرستاره و تاریک ، تا اعماق راه شیری

تابحال به کویر نگاه کردید؟ تابحال به عظمت و بزرگی جنگل فکر کردید؟ تابحال به استواری کوه اندیشیده اید؟ اگر همه ی این ها رو کنار هم بذارید، به ظاهر هیچ چیز مشترکی بینشون پیدا نمی کنید، آب توی کویر نیست... درخت توی دریا نیست و خاک ناتوان توی جنگل نیست... . اما توی همشون یه چیزی هست که روح لطیف انسان رو به خودش جذب می کنه... تاریکی آسمان شب اونها. آسمان شب طبیعت، آدمی رو تجت تأثیر قرار میده. شاید هرکس سکوت رو یه چیزی تعبیر کنه... اما من سکوت رو توی کویر، دریا و جنگل، ۳ چیز متفاوت تعریف می کنم. سکوت کویر، فریاد آسمان، سکوت دریا، خروش موج بیکران و سکوت جنگل، صدای چه چه پرندگان.

اما همه ی این زیبایی ها فقط در صورت وجود تاریکی قابل مشاهده ست. خیابون هایی که امروز ازشون گذر می کنیم و جاده هایی که توی اون ها حرکت می کنیم، همه یه روزی، یا کویر بودن، یا دریا و یا جنگل... . اما خودخواهی انسان، آنها را تبدیل به چیزی کرده که مورد نیاز تکنولوژی است... . اما متأسفانه هیچ کس به عواقب فکر نکرد. همه خوشحال بودند از اینکه شهرشان گسترش یافت و بیکران شد... .

همه ی ما می بینیم که چه راحت درختان را از ریشه می کنند و قطع می کنند تا به جایشان درختان نور و چراغ بکارند. همان داستان تکراری دو کاج... گذشته از غرور یک درخت، داستان نتیجه ی اخلاقی دیگری هم داشت که هیچ کس به آن توجه نکرد... و آن قتل یک کاج به دست تیر برق بود. یک داستان قدیمی با نتیجه ای جدید !!!

امیدواریم که هیچ گاه داستان دو کاج تکرار نشود و این داستان در کتاب های درسی بچه های آینده ی ایران زمین هم باقی بماند تا ببینند که یک تیر برق از یک تبر کوبنده تر است و امیدواریم که نتیجه ی اخلاقی جدید را نیز به متن کتاب های درسی اضافه کنند!

آسمانتان پرستاره و تاریک ، تا اعماق راه شیری

سلام. چند شب پیش، ساعت ۲:۳۰ نیمه شب بود که برق ها به مدت ۲ ساعت قطع شد و همه ی اهل خونه رو بی خواب کرد! صبح ساعت ۹:۳۰، باز هم به مدت ۲ ساعت برق ها قطع شد! بعدازظهر، ساعت ۱۵ برق ها بازهم از خانه ی ما رخت بربست! نکته ی قابل توجه اینکه همسایه ی کناری، رو به رویی و حتی پشتی، برق داشتند! توی راسته ی خیابون ما، فقط چند تا خونه هستند که فاز هاشون با بقیه تفاوت داره، یکیش هم خونه ی ماست! (چه خوش شانسیم ما )

با ۱۲۱ تماس گرفتیم، طبق معمول اشغال بود و با ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ بدبختی با اداره ی برق تماس گرفتیم! بعد از چندین دقیقه صحبت کردن و کلنجار رفتن با مأمور مربوطه، پی بردیم که پرنده ی بخت، روی شونه مون نشسته و خبر نداریم، منتها این دفعه پرندهه نمی تونسته فرق شونه ی راست و چپ رو تشخیص بده، نشسته رو شونه ی چپمون! فاز فشار قوی خونه ی ما وصل بود به منطقه ی خودمون و فاز فشار ضعیفمون متصل بود به یک منطقه پایین تر! یعنی برق هر کدوم از این دو تا منطقه که قطع بشه، ما هم بی برق می شیم!

من نمی دونم، با این همه بی نظمی توی این کشور، چرا این همه مهندس برق و کنترل و عمران بیکار داریم؟! اگه از همه ی این مهندسین استفاده کنیم، اون وقت مجبور نیستیم که با مشکلاتی مثل مشکل خونه ی ما دست و پنجه نرم کنیم. آخه این مهندس های بنده خدا که این همه سال درس خوندن، فقط باید برن راننده تاکسی بشن و اون وقت توی اداره هامون اونایی استخدام بشن که ویتامین پ دارن؟!

در ضمن، می دونین چرا به اصناف هیچ تذکری راجع به مصرف بی رویه ی برق نمی دن؟! چون مصرف خانگی، هر kwh ، خیلی ارزون تر از مصرف اصنافه! یعنی اگه اصناف بخوان فقط یه نصفه روز تمام چراغ هاشون رو روشن نگه دارن، به اندازه ی مصرف تمام روز یه خونه ست! به همین سادگی ما باید به خاطر این قضیه، بی برقی رو تحمل کنیم!!!

ولی نمی دونم این چه ربطی به آلودگی نوری داشت! خودتون یه جوری مربوطش کنید!

به امید اینکه همه ی این مشکلات برطرف بشه!!!

آسمونتون پرستاره و تاریک ، تا اعماق راه شیری  +   خونه هاتون خنک  +   نور محیطتون متعادل